الف – دو نفر همدیگر را دوست دارند:

                                              یا با دلیل و یا بی دلیل.خصلتها و مشخصه هایی در درون و برون همدیگر را تشخیص می دهند و تأیید می کنند و به هم علاقه مند می شوند.در این نوع پیوندها منتی نیست ،همه چیز از سر دل نشأت می گیرد.برای رسیدن به هم و دوست داشتن ،هر دو به یک اندازه تلاش می کنند.اینگونه نیست که همیشه یکی حرکت کند و دیگری فقط منتظر بماند.هر دو برای یکی شدن به سوی هم در شتابند.

ب – گاهی اوقات غرور باعث یکی شدن می شود:

                                                                گاهی فردی حاضر است با قبول همه ی توهین ها و تحقیرها همچنان – مثلا – در پی عشقش باشد.با اینکه طرف مقابلش بطور مستقیم او را رد می کند و با دلیل و منطق از او می خواهد که: نمی خواهمت ، با این وجود دست بردار نیست.من که این نوع خواستن را دوست داشتن و عشق نمی نامم.شاید طرف می خواهد خود را اثبات کند که : من می توانم،شاید بتوان اسمش را غرور گذاشت.

 ج – بعضی مواقع هم علت پیوندها همان  چیزی هست که منبری ها به آن می گویند:نفس اماره.یا اگر خودمانی تر بگوییم : هوس.که بسیار مذموم و ناپسند و به یقین کم دوام است. امید که تمامی دوستی ها و پیوندها از سر دل و زلال و شفاف باشند.

- مردم را به قدر قلب شان اندازه بگیر ، نه به قدر حساب بانکی شان

- یادت نرود که بالاترین نیاز عاطفی هرکس مورد تحسین واقع شدن است

- یک سفر شبانه با قطار داشته باش و شب را در کوپه قطار بخواب

- هرگز در هنگام خشم دست به عمل نزن و تصمیم نگیر

- هر کجا به تبعیض و پیش داوری برخوردی، با آن مبارزه کن

- مثل مثبت ترین و پرشورترین کسی شو که می شناسی

- یاد بگیر چکه لوله آب دستشویی را تعمیر کنی

- شیر کم چرب بخور و گوشت قرمز کم بخور

- کیفیت یک محله را از روی رفتار مردمی که در آن زندگی می کنند بسنج

- به همه سیاستمدارن مشکوک باش

- برای همه موجودات زنده احترام قائل باش

 - اتومبیلی را که به امانت گرفته ای با باک پر پس بده  

- به جز مواردی که مربوط به زندگی است،همواره رها و آسوده باش.هیچ چیز آنقدر که در ابتدا

   به نظر می رسد مهم نیست.

- وقتت را تلف ماتم گرفتن برای اشتباهات گذشته نکن.از آن ها درس بگیر و بگذر

- حال و هوای بچگی را رها نکن

احمد محمود  متولد چهارم دي ماه سال 1310 در اهواز بود. در جواني به قول خودش گرفتار امر سياست شد و بعد زندان و زندان و تبعيد، تا سال 1336 كه دوران زندان و تبعيد او تمام شد. او با همة اشتياقي كه داشت، نشد و نتوانست كه به تحصيل ادامه دهد. پس به ناچار در مشاغلي مختلف به تلاش معاش پرداخت كه همين، فرصتي براي آشنايي نزديك و رو در روي او با جامعه و مردم عادي كوچه و خيابان شد. آنچه كه بعدها در زمان خلق رمان همسايه ها ، رماني كه افراد مختلفي از قشرهاي متفاوت اجتماع در آن نقش دارند اثر خود را گذاشت و از آن اثري مردمي و ارزنده ساخت.از احمد محمود  همچنين رمان هاي داستان يك شهر ، كه در واقع به نوعی دنبالة رمان همسايه ها  وحكايت دوران تبعيد او به همراه گروهي ديگر، در شهرهاي بندري جنوب ايران است؛ و همين طور رمان زمين سوخته ، كه تجربه و گزارش او از روز و سال هاي شروع جنگ ايران و عراق در خوزستان و شهراهواز است؛ و بالاخره رمان هاي سه جلدي مدار صفر درجه ، و درخت انجير معابد ، به جا مانده. جدا ازاين رمان ها، چند مجموعه از داستان هاي كوتاه او چاپ و منتشر شده كه مي شود از جمله: پسرك بومي، غريبه ها، زائري زير باران  و از مسافر تا تب خال را نام برد.احمد محمود  يكي از چهره هاي برجسته و معتبر ادبيات جنوب  بود كه تا پايان عمر، بي ادعا و در كمال فروتني كار كرد، و از جمله كساني است كه نام و جايگاه او در ادبيات معاصر ايران مشخص و بي چون و چراست. او روز جمعه، دوازدهم مهر ماه سال 1381 ، به دنبال يك دورة بيماري سخت ريوي، در بيمارستان مهراد، در تهران درگذشت.

نوشتن به سان یک کولی است که به فواصل زمانی نامنظم نزد من اتراق می کند و بی خبر می رود.این حق اوست. این حق ابتدایی کسانی است که دوستشان می دارم که بی هیچ توضیحی مرا ترک گویند، بی آنکه برای رفتنشان دلیل آورند، بی آنکه درصدد تلطیف آن با دلایلی که همواره کاذب است برآیند.از کسانی که دوستشان می دارم هیچ چیز نمی خواهم.از کسانی که دوستشان می دارم جز این نمی خواهم که رها از من باشند و درباره آنچه می کنند یا آنچه نمی کنند هرگز به من توضیح ندهند و البته از من نیز هرگز چنین چیزی نخواهند.عشق جز با آزادی همپا نمی شود.آزادی جز باعشق همپا نمی شود.

... از بازگو کردن احوالی که این اواخر بر من گذشت چشم می پوشم،نمی توانم از آن سخن بگویم بی آنکه از کسی که به سبب او این احوال بر من گذشت نام برم، جز این سه سطر پایانی که سه کلام آغازین نیز هست،چیز دیگری نمی توانم بنویسم:

این کتاب را به ناتالی پاپن می دهم،

ترا می بوسم ناتالی،                                                                                                          پایان فرسودگی.

                       از کتاب فرسودگی اثر کریستین بوبن ترجمه پیروز سیار از صص104-106

خسته از اين همه تکرار،  خوشا تغييري           مانده در ورطه تکرار کجا تدبيري؟

خواب هر روزه ما را به که بايد گفتن؟             که کند اين همه تکرار مرا تعبيري؟

کاش آزادي تکراري ما را بخرند                    بفروشند بجايش قفسي، زنجيري

آه ديريست که آن مرد پراز زخم ونمک               مرده در بستر تکرار خوشا شمشيري

آه بانوي غرل هاي نگفته ديريست                    که سراغ از من و تکرارغزل مي گيري

من و تکرار غزل حرف غريبي است ، مگو          که مگر چشم تو انديشه کند تدبيري                  

                                                                                        شعر از یاری -مارون

- فراموش نکن که در کار و روابط خانوادگی ، اعتماد مهمترین چیز است.

- با همکلاسیهای سابقت، دوره میهمانی ترتیب بده.

- شریک زندگی ات را با دقت انتخاب کن. نود و پنج درصد خوشبختی ها و بد بختی های زندگی ات ناشی از همین یک تصمیم خواهد ود.                                                                                       

- عادت کن چنان در حق کسان خوبی کنی که هرگز نفهمند تو بودی.

- فقط آن کتاب هایی را امانت بده که از نداشتن شان ناراحت نمی شوی.

- به افکار بزرگ فکر کن اما از شادی های کوچک لذت ببر.

- فراوان لبخند بزن.هزینه ای ندارد و ارزشش قابل تصور نیست.

- در زمان حیاتت وصیتنامه بنویس.

- پاپیون بستن و تعویض لاستیک را یاد بگیر.

- هرگز امید را از کسی صلب نکن، شاید این تنها چیزی باشد که دارد.

- هنگام بازی با بچه ها بگذار آنها برنده شوند.

- دعا کن ، اما نه برای بدست آوردن اشیاء ، بلکه برای بدست آوردن عقل و شجاعت.

می گویید همراهیم می کنید، اما دل آزرده ام می سازید.می گویید دوستم می دارید ،اما اندوهگینم می سازید.بیش از تمامی پرندگان جنگل هیاهو به پا می کنید،اما بر لبانتان چیزی که شبیه به آواز باشد نیست.آن که آواز سر می دهد، در آواز خویش می سوزد.آن که عشق می ورزد ، در عشق خویش می فرساید.آواز همین سوختگی است ،عشق همین فرسودگی است. اما در شما سوختن و فرسودنی نمی بینم.از عشق چشم آن دارید که خلأهایتان را پر کند.حال آن که عشق هیچ خلأی را پر نمی سازد، نه حفره ای را که در مغزتان است و نه شکافی را که در قلبتان است.عشق بیش از آن که وفور باشد کاستی است.عشق وفورِ کاستی است.                                                                                                                            از کتاب رفیق اعلی اثر کریستین بوبن ترجمه پیروز سیار  

روز معلم به همه کسانی که در بیداری و تحول مثبت جامعه، مدبرانه و جسورانه تکلم می کنند و قلم می زنند مبارک باد.

سلام.شیراز رفته بودم ،رفتم تخت جمشید.بیش از آنکه خوشحال شوم،اندوهگین شدم.بیش از آنکه مغرور از پیشینه پر از افتخار و اقتدارمان شوم در افسوس وضعیت "حال" مان غرقه شدم. امروز هر چه باشیم مثل گذشته مان نیستیم.تخت جمشید یا به زبان یونانی ها " پرسپولیس"،حدود 120 سال ساخته شد.کوروش و داریوش نه از برای اسم خودشان بلکه برای نشان دادن قدرت ایران آنروز، این کاخها را بنا نهادند.چراکه می دانستند عمرشان برای تمام کردن این کاخها کفایت نمی کند.به همین خاطر به جانشینان خود سفارش اتمام این کاخها را می نمودند.

ایکاش می تونستم همه عکس هایی را که گرفتم نشونتون می دادم. دو تاشو براتون میارم.تو دومی به این سوال جواب بدین:اگه کوروش یا داریوش می تونستن با این بچه حرف بزنن چی بهش می گفتن؟     

یه موضوعی، که مدتیه برام مهمه اینه که ما آدما زیاد از هم چیزی نمی دونیم: از پدر، مادر، خواهر، برادر، همسر، فرزند، دوست، دشمن، همسایه، همشهری ،همولایتی ،هموطن و هر انسانی که فکرش را بکنیم چقدر می دونیم، وقتی که با هرکدوم از این آدما روبرو می شیم چه به هم می گیم .چون زیاد از هم نمی دونیم خیلی خلاصه و رسمی حالش را می پرسیم بعدش هم براش آرزوی موفقیت می کنیم، یه چیزی در حد همین حرفا. اونایی که یه کم به هم نزدیکترند حرفاشون هم یه کمی  صمیمی تره.در همین حد .آره می دونم همین دیدن و شنیدن سخنشون هم غنیمت و لذتبخشه.اما آیا اون همینه مادرمون ،پدرمون،دوستمون و ...  

ما سرگرم شدیم  به هم و از هم غافل ماندیم

دوست دارم یه کمی بهش فکر کنیم شاید یه اتفاقی بیفتد.

دیوژن فیلسوف یونانی که ترک کلیه علائق مادی و راحت طلبی را نموده بود، در یک خم زندگی می کردو از مایملک جهان تنها یک کوزه برای نوشیدن آب داشت.روزی ملاحظه کرد که شخصی با دست از نهر،آب می نوشد کوزه را به دور انداخت و بشکست تا به قدر یک کوزه هم علاقه مادی در جهان نداشته باشد.

گویند در روز روشن با چراغی افروخته در دست در کوچه های آتن گردش می کرد و می گفت درجستجوی انسان هستم و آرزوی دیدن یک بشر درست و امین را دارم.هنگامی که در تبعید به سر می برد شخصی بدو گفت : همشهریانت تو را از شهر بیرون کردند؟ دیوژن پاسخ داد اشتباه می کنی آنها را در شهر گذاشتم.                                                تاریخ اندیشه های سیاسی در غرب ص۱۰۰

                                                                          ابوالقاسم طاهری                    

دست کم سالی یکبار طلوع آفتاب را تماشا کن

در چشم دیگران نگاه کن

سالروز تولد دیگران را به خاطر بسپار

اتومبیل ارزان قیمت سوار شو،اما بهترین خانه ای را که در توان داری بخر

کتابهای خوب را بخر حتی اگر نخوانی

بی هیچ علت خاصی بگذار بهت خوش بگذرد

در مبارزه ضربه اول را بزن ، محکم هم بزن

دوستان تازه پیدا کن، اما دوستان قدیمی را عزیز بدار

شجاع باش. حتی اگر قلباً شجاع نیستی، به آن تظاهر کن .هیچ کس تفاوتش را نخواهد فهمید.

                                                                      اچ جکسون براون